التهاب مزمن روی سیستم دوپامین مغز و انگیزه شما تاثیر می‎گذارد

0
2
دوپامین
دوپامین

محققان دانشگاه ایموری با بررسی التهابات مزمن به شواهد متعددی از تاثیر مستقیم التهابات مزمن روی سیستم دوپامین مغز دست یافتند. سیستم دوپامین مغز همان چیزی است که میزان انگیزه شما برای انجام کارها را مشخص می‌کند.

محققان گمان می‌کنند این ارتباط بین دوپامین، تلاش و واکنش التهابی در واقع نوعی مکانیزم تطبیقی است که به حفظ انرژی بدن کمک می‌کند. در کنار این فرضیه هم یک روش محاسباتی برای آزمایش فرضیه طراحی شده است.

مایکل تریدوی، یکی از اعضای ارشد تیم تحقیقاتی و استاد دانشگاه ایموری درباره این فرضیه می‌گوید: «وقتی بدنتان با یک التهاب مبارزه می‎کند یا مشغول درمان یک زخم است، بدنتان به مکانیزمی برای تنظیم مجدد انرژی نیاز دارد. مکانیزمی که اجازه ندهد بیش از حد انرژی مصرف کنید. حالا می‌دانیم سیستم ایمنی چطور با اختلال در سیستم دوپامین به مغز کمک می‌کند این تنظیم مجدد را انجام بدهد.»

روش محاسباتی که برای آزمایش و اثبات نظریه طراحی شده این امکان را به محققان می‌دهد تا تاثیر التهاب مزمن روی دسترسی به انرژی و تصمیم‌گیری‌های مربوط به کارهای پرزحمت را بسنجند. با همین روش می‌توان میزان و نحوه تاثیر التهاب مزمن روی اختلالات مربوط به انگیزه در اختلالات پزشکی نظیر افسردگی و شیزوفرنیا را هم مشخص کرد.

اگر نظریه محققان درست باشد، تاثیر بسیار شگفت‌انگیزی روی درمان افسردگی و سایر اختلالات رفتاری که ناشی از التهاب هستند، خواهد گذاشت. همچنین شانس طراحی روش‌های درمانی را فراهم می‌کند که هدفشان میزان مصرف انرژی توسط سلول‌های ایمنی است. چنین روش درمانی در حوزه درمان اختلالات رفتاری کاملا جدید خواهد بود.

در ساختنی بخوانید :
10 راه حل مجانی برای مبارزه با افسردگی

مطالعات قبلی نشان داده بود که سیتوکین‌های التهابی (مولکول‌های سیگنال‌دهی مورد استفاده سیستم ایمنی) روی سیستم دوپامین مزولیمبیک تاثیر می‌گذارند. نتایج این تحقیق هم نشان می‌دهد چطور سلول‌های ایمنی، حالت متابولیک را نسبت به سایر سلول‌ها متمایز می‌کنند.

محققان برای طراحی چارچوب نظری خودشان از این یافته‌های قدیمی هم استفاده کرده‌اند.

مکانیزم سیستم ایمنی که به استفاده از منابع انرژی در طول دوره‌های پراسترس کمک می‌کند، احتمالا منطبق بر شرایط زندگی خطرناک اجدادمان بوده است. اما در محیط‌های مدرن افراد فعالیت فیزیکی کمتری دارند و به خاطر عواملی نظیر استرس، پیری، چاقی، سندروم‌های متابولیسم و … بیشتر دچار التهابات خفیف و مزمن می‌شوند. نظریه محققان اینست که در چنین شرایطی همان مکانیزم ذخیره انرژی برای سیستم ایمنی می‎تواند ناسازگار باشد.

مطالعات این گروه تحقیقاتی و مطالعات قبلی نشان داده بین سیستم ایمنی فعال، کاهش سطح دوپامین، انگیزه و نشانه‌های افسردگی و شیزوفرنی ارتباط واضحی وجود دارد.

البته این شواهد به معنای این نیست که اختلالاتی نظیر افسردگی ناشی از التهاب باشد. نظریه اینست که برخی افراد با این اختلالات ممکن است حساسیت خاصی به تاثیرپذیری سیستم ایمنی داشته باشند و این حساسیت می‌تواند با کاهش انگیزه آنها مرتبط باشد.

منبع