سنسورهای پوشیدنی به شناسایی مشکلات حرکتی کودکان کمک می‌کند

0
3
مشکلات حرکتی
مشکلات حرکتی

یک مطالعه جدید در دانشگاه واشنگتن نشان داده یک نوع دستگاه ردیابی حرکت مشابه گجت های پوشیدنی می‌تواند مشکلات حرکتی در کودکان را شناسایی کند؛ مشکلاتی که معمولا از چشم پزشکان یا والدین مخفی می‌ماند. این یافته‌ها می‌تواند به شناسایی کودکان با اختلالات حرکتی خفیف و درمان آنها قبل از تبدیل محدودیت به ناتوانی‌های مهم و غیرقابل کنترل کمک کند.

نیکو دوسنباخ، نویسنده ارشد و استادیار عصب‌شناسی در دانشگاه واشنگتن (که با کودکان بیمارستان سنت لوئیس هم کار می‌کند) درباره اهمیت شناسایی مشکلات حرکتی می‌گوید: «نوجوانی به من مراجعه کرده بود که در فروشگاه لوازم ورزشی دنبال دستکش می‌کرد و فروشنده متوجه مشکلش در پوشیدن دستکش بیسبال شده بود. ابتدا فکر کردند در حین بیسبال به آرنجش صدمه زده. اما مشخص شد در دوران نوزادی یک ضربه جدی به سرش خورده که به بخش حرکتی مغز آسیب زده و تا آن زمان کسی چیزی متوجه نشده. او را به تراپی فرستادم اما بهبودی مشکلات حرکتی جزیی بود. شاید اگر درمان را در دوران نوپایی به جای دوران نوجوانی شروع کرده بود، تفاوت زیادی ایجاد می‌شد.»

ضربه به سر عامل مشکلات حرکتی

از هر ۱۶۰۰ کودک یک نفر در بازه زمانی نزدیک به تولد ضربه به سر را تجربه می‌کند. شانس تجربه ضربه به سر در هفته اول تولید از همه هفته‌های دیگر عمر یک انسان بیشترست.
چنین ضربه‌ای می‌تواند منجر به از دست دادن بخشی از کنترل روی یک طرف بدن بشود اما تا چند سال بعدی و زمانی که کودک در وظایفی مثل لباس پوشیدن، حمل اجسام سنگین یا باز کردن در با یک دست وقتی دست دیگر پر باشد، کسی متوجه این اختلال نخواهد شد.

در ساختنی بخوانید :
پلیمر ها،عضو جدید خانواده شبه فلزها !

راست دستی و چپ دستی (دست برتری) تا سه سالگی بروز نمی‌کند و بنابراین اگر نوزاد یا نوپایی یکی از دست‌هایش را به دیگری ترجیح می‌دهد، این نرمال نیست. اما همه این را نمی‌دانند و بنابراین والدین آن را با متخصص اطفال در میان نمی‌گذارند و پزشکان هم در معاینه‌های ۱۵ دقیقه‌ای متوجه این نکات ریز نمی‌شوند. این محققان دنبال راهی به صرفه و کارآمد برای نظارت برا این مشکلات حرکتی بودند تا بتوانند کودکان را زودتر به مرحله درمان بفرستند.

راست دستی و چپ دستی در نوپایان

این محققان از دستگاه‌های ردیابی حرکت با نام شتاب‌سنج برای اندازه‌گیری مقدار به‌کارگیری هر دست توسط کودک در کارهای روزمره استفاده کردند. در این مطالعه ۱۸۵ کودک بین سنین دو ماهگی تا ۱۷ سالگی به مدت چهار روز به هر دستشان یک ردیاب بستند (در حین خواب، حمام کردن و ورزش و بازی). در بین این کودکان، ۲۹ نفر مشکلات حرکتی داشتند و ۱۵۶ نفر دیگر هیچ مشکل حرکتی یا عصبی دیگری نداشتند.

محققان یک الگوریتم برای آنالیز داده‌های ردیاب حرکت نوشتند که تناوب و قدرت تکان دادن هر بازو در کودکان و تعداد دفعات تکان دادن هر دو بازو یا یکی از آنها را نشان می‌داد.

محققان دریافتند کودکان در حال رشد نرمال و زیر سه سال از هر دو بازو به یک اندازه استفاده می‌کنند. بعد از سه سالگی این نرخ در کودکان در حال رشد نرمال به مقدار کمی تغییر کرد: استفاده از دست چپ در کودکان راست دست به اندازه ۹۵ درصد استفاده از دست راست بود. برای کودکان راست دست هم برعکس همین قاعده صادق بود. این نرخ برای کودکانی که مشکلات حرکتی داشتند، غیرمتعادل‌تر بود.

در ساختنی بخوانید :
ضربه مغزی خفیف در کودکان و هر چیزی که باید درباره آن بدانید

بسیاری از کودکان فقط ۶۰ تا ۸۰ درصد مواقع از دست غیرقالبشان استفاده می‌کردند که غیرطبیعی بود. حتی تشخیص این سطح از اختلال هم برای پزشکان و متخصصان اطفال ساده نیست چون گاهی رفتار کودکان در مطب دکتر کاملا با شرایط عادی متفاوت است.

بخشی از مراقبت‌های پزشکی استاندارد؟

متخصصان بالینی گاهی برای شناسایی آسیب‌های مغزی از اسکن مغز استفاده می‌کنند و بر این مبنا تصمیم می‌گیرند کودک به درمان متمرکز نیاز دارد یا نه. اما محققان می‌گویند مقدار آسیب همیشه نمی‌تواند سطح واقعی ناتوانی ناشی از آن را نشان بدهد.

شما می‌تواند یک آسیب مغزی مختصر داشته باشید که منجر به مشکلات حرکتی شدید بشود یا آسیب مغزی جدی داشته باشید که اختلال چندانی ایجاد نکند. با نظارت بر نحوه به کارگیری بازوها توسط کودک (به جای اندازه‌گیری مقدار آسیب) می‌تواند منابع درمان را در اختیار کودکانی گذاشت که نیاز بیشتری به آن دارند.

این محققان امیدوارند متخصصان اطفال روزی از ردیابی حرکت در چک‌آپ‌های روتین کودکان استفاده کنند و به این ترتیب کودکان با مشکلات حرکتی که هنوز مغزشان برای واکنش کافی به درمان آماده‌ است را شناسایی کنند. ردیاب‌های حرکتی به کار رفته در این آزمایش قابل استفاده مجدد هستند و قیمت هر کدامشان کمتر از ۲۵۰ دلار است که برای نظارت روتین به صرفه است.

دوسنباخ می‌گوید دوست دارد روزی را ببیند که وقتی کودک یک ساله را برای چک آب ماهیانه می‌برید، متخصص اطفال به هر کدام از مچ‌هایش یک شتاب سنج وصل می‌کند. چهار روز بعد شما آنها را باز می‌کنید و برای دکتر می‌فرستید. دکتر داد‌ه‌ها را دانلود و آنالیز می‌کند و به شما می‌گوید حال کودکتان خوبست یا مشکلات حرکتی قابل درمان است. چنین روندی کمک زیادی به کودکانی می‌کند که در درمان‌های امروزه نادیده گرفته می‌شوند.

در ساختنی بخوانید :
ساخت یک سنسور چسبناک که به اندام های داخلی می چسبد

منبع