سرعت گرمایش جهانی در شمالگان یا قطب شمال از همه جای سیاره زمین بیشتر است. دانشمندان انتظار دارند با افزایش گرمایش این منطقه، سطح آب هم بالاتر بیاید و مقدارش بیشتر بشود. یک گروه تحقیقاتی برای رسیدن به درک بهتر از سرنوشت و تاریخچه قطب شمال، یک دوره گرمایش مربوط به ۸۰۰۰ سال پیش را بررسی کرده‌اند.

طبق نتایج این بررسی، طی این دوره باستانی گرینلند غربی مرطوب‌تر شده که معمولا با افزایش بارندگی در ارتباط است. دو عامل موثر دیگر در افزایش میزان رطوبت شمالگان موثر بوده‌اند: با گرم شدن قطب شمال یخ‌های دریا آب می‌شوند، آب‌های منطقه‌ای را در معرض خورشید قرار می‌دهند و در نتیجه تبخیر افزایش می‌یابد. با گرم شدن سیاره، رطوبت مناطق نزدیک به استوا بیشتر می‌شود. همین باعث بروز عدم تعادل در رطوبت جهانی شده و در نهایت هوای مرطوب از عرض‌های جغرافیایی پایین به سمت شمالگان کشیده خواهد شد.

الیزابت توماس، رهبر گروه تحقیقاتی و دانشیار زمین‌شناسی در دانشگاه بوفالو در اینباره می‌گوید: «ما از شواهد زمین‌شناسی استفاده کردیم تا نشان بدهیم این دو فرایند در افزایش رطوبت گرینلند غربی در دوره گرمایش ۸۰۰۰ سال پیش تاثیر داشته است. اگر اینطور باشد، این دو فرایند امروز هم فعال خواهند بود و می‌توانند در افزایش رطوبت و بارش در شمالگان موثر باشند.»

داده‌ها و گزارشات متنی زیادی درباره بارش‌های قطب شمال موجود نیست و بنابراین دانشمندان نمی‌دانند گرمایش چطور باعث افزایش میزان بارندگی می‌شود. مطالعه این پرسش اهمیت زیادی دارد چون بارندگی در شمالگان ارتباط پیچیده‌ای با اقلیم دارد و روی سرعت کوچک شدن یخچال‌های طبیعی و حتی اجتماعات سیاره ما تاثیر می‌گذارد.

در ساختنی بخوانید :
باله ماهی و دست چهاراندامان ریشه ژنتیکی مشترک دارند

دانشمندان برای تحقیق درباره تاریخچه اقلیمی گرینلند غربی، یک دریاچه ترک‌خورده چندهزار ساله را تحلیل کردند. رسوبات این دریاچه شامل مواد ارگانیکی – نظیر موم برگ و ترکیبات تولید شده توسط باکتری‌ها – بود که اطلاعات تازه‌ای از تاریخچه اقلیم منطقه را در خود جا داده بودند. مثلا شرایط آب‌وهوایی طوری روی ترکیبات شیمیایی موم برگ تاثیر می‌گذارد که برای دانشمندان قابل ردیابی است.

موم برگ شامل یک نوع بسیار نادر از هیدروژن به نام دتریوم است و غلظت دتریوم در واکنش به الگوهای بارندگی و رطوبت تغییر می‌کند. برای مثال غلظت دتریوم موجود در موم برگ‌های شمالگان در اثر منبع بارش تغییر می‌کند؛ یعنی غلظت دتریوم در زمانی که بارش‌ها محلی باشند با زمانی که بارش‌ها توسط ابرهای انتقالی از مناطق استوایی ایجاد شده باشند، متفاوت خواهد بود!

یک ماده شیمیایی دیگر به نام GDGTs که توسط باکتری‌ها تولید می‌شود هم شواهدی از تاریخچه اقلیمی در خود دارد. ترکیب این ماده به نسبت دمای محیط اطراف در زمان تولید توسط باکتری متفاوت خواهد بود.

در نتیجه دانشمندان می‌توانند از GDGTs برای بازسازی جریان‌های دمایی ماقبل تاریخ استفاده کنند. به لطف این شاخص‌های شیمیایی، تیم تحقیقاتی می‎تواند جریان‌های بارندگی و رطوبت را در دوره گرمایش ۸۰۰۰ سال پیش بررسی کند. تمام آنالیزهای این مطالعه براساس نمونه‌های موم برگ و GDGTs تهیه شده از رسوبات کف دریاچه سیکویو در گرینلند غربی انجام شده است.

این شاخص‌های شیمیایی یکی از جدیدترین ابزارهای زمین‌شناسی هستند که امکان بررسی و مطالعه اقلیم‌های باستانی به روش‌های مدرن را فراهم می‌کنند. با استفاده از این ابزار می‌توان نوسانان رطوبت یک منطقه در هزاران سال پیش را مشخص کرد یا ریشه بروز طوفان ‌های عظیم را پیدا کرد. شناخت تاریخچه اقلیم یک منطقه بسیار مهم است چون منجر به دید درست نسبت به آینده و تاثیرات تغییرات اقلیمی خواهد شد.

در ساختنی بخوانید :
اخبار علمی : ساخت یک رمزخوان که افکار انسان را میخواند

منبع