نیروی دریایی ایالات متحده قصد دارد در سال ۲۰۱۶ یک ریل گان – سلاحی که می تواند بارها و بارها یک پرتابه را با سرعت ۵۰۰۰ مایل در ساعت (۸۰۵۰ کیلومتر در ساعت) راه اندازی کند – را در یک ناو کوچک امتحان کند؛ در سال ۲۰۱۸ قصد دارند دوباره این آزمایش را تکرار کنند. و در سال ۲۰۲۰ نیروی دریایی قصد دارد این سلاح را که در دهه های گذشته مانند داستان های علمی تخیلی به نظر می آمد، عملاً روی شناورهایش نصب کند.
دریادار برایان فولر در نمایشگاه دریا-هوا-فضای نیروی دریایی در لنگرگاه ملی واقع در مریلند، طی سخنانی به به جمع روزنامه نگاران و پیمانکاران دفاعی گفت که هزینه شلیک های ریگان یک صدم هزینه یک موشک استاندارد است (در دوره ریاضت اقتصادی، سلاح های مربوط به آینده مثل ریل گان هم باید به صرفه جویی در هزینه ها دقت کرد).
ریل گان با تولید یک جریان الکترومغناطیسی قوی که از طریق قسمت انتهایی U شکل عقب پرتابه از یک ریل به سمت ریل موازی دیگر جریان دارد،کار می کند. این جریان سه میدان مغناطیسی ایجاد می کند؛میدان های موازی در اطراف هر ریل و میدان عمودی در اطراف پرتابه. پرتابه که بوسیله میدان های مغناطیسی به سمت جلو فاشر داده می شود، به سرعت در طول ریل ها شتاب می گیرد و سپس به سمت جلو پرتاب می شود و مدار را می شکند. نتیجه نهایی یک اسلاگ آهنی بزرگ است که می تواند مسافت های طولانی را با سرعت زیاد بپیماید.

در ویدیوی زیر نحوه کار سلاح ریل گان براساس اصول فیزیک توضیح داده شده است:

دانشمندان اصول فیزیک پشت ریل گان را چندی پیش کشف کردند و آنها را از روی زمین هم امتحان کردند؛ اما محدودیت اصلی در تولید یک نمونه عملی تولید نیروی برق کافی بود. این محدودیت به سادگی قابل درک است. طبق اظهارات کاپیتان مایکل زیو مدیر پروژه ریل گان، سیستم ریل گان برای کار کردن نیاز دارد که ۲۵ مگاوات انرژی در آن جریان داشته باشد. بیشتر ناوشکن هایی که اکنون در نیروی دریایی امریکا مورد استفاده قرار می گیرند، تنها ۹ مگاوات انرژی قابل انتقال دارند.
کشتی های آینده مثل دسته ناوشکن های زاموالت (Zumwalt) که دارای سیستم قدرت یکپارچه هستند و تامین برق را بسیار آسان می کنند، می توانند برای اینکار مورد استفاده قرار بگیرند. البته نیروی دریایی گزینه تجهیز کشتی های فعلی با ریل گان را هنوز در نظر دارد؛ زیرا آنها می توانند از باتری هایی که نیروی برق اضافی را ذخیره می کند برای تامین برق ریل گان استفاده کنند. نیروی دریایی قصد دارد ریل گان را در سال ۲۰۱۶ در دریا و از روی کشتی USNS Millinocket – که یک کشتی خدماتی است – امتحان کند.
مسافتی که شلیک می تواند طی کند به مقدار انرژی تامین شده بستگی دارد. ریل گان های کوچک یک پرتابه را با ۲۰ مگاژول انرژی آزاد می کنند که به این معناست که گلوله در سطح پروازی تا ۶۰ مایل را طی می کند. ریل گان های بزرگ، نوعی که ۲۵ مگاوات انرژی مصرف می کند، می تواند یک پرتابه را با ۳۲ مگاژول انرژی آزاد کند که می تواند بیش از ۱۱۰ مایل را در خط سیر گلوله طی کند. با ۲۵ مگاوات انرژی، ریل گان همچنین می تواند در هر دقیقه ۱۰ بار شلیک کند که این ویژگی از این سلاح یک سلاح ضد کشتی و ضد ساحل بسیار سریع می سازد که از موشک بسیار ازران تر است؛ و دست کم به همان میزان هم کشنده است.
اگر آزمایش ها خوب پیش برود، تنها نیروی دریایی نیست که از این سلاح استفاده خواهد کرد. ارتش امریکا هم با نیروی دریایی برای توسعه ریل گان ها همکاری می کند که به این معناست که این سلاح مهم در دریا و هم در خشکی مورد استفاده قرار خواهد گرفت.

در ساختنی بخوانید :
اختراع یک نوجوان اجازه ارتباط با بازدم را برای کاربر فراهم می نماید

منبع