یک سوم ترافیک مرکز شهر به خاطر ماشین هایی است که دنبال جای پارک می گردند. حتما شما هم چنین تجربه ای دارید؛ چندبار یک میدان را دور می زنید، خیابان را بالا و پایین می کنید و از دیگران درباره جای پارک شان سوال می کنید تا بالاخره یک جای پارک مناسب پیدا کنید. پارکینگ های طبقاتی هم وضعیت بهتری ندارند؛ باید دنبال نزدیک ترین ساختمان بگردید، مارپیچ ها را بالا بروید و کلی بگردید تا یک جای پارک مناسب و نزدیک به خروجی ها پیدا کنید.

پارک ماشین از آن مشکل هایی است که انتظار می رود ماشین های خودران آن را حل کنند. یک ربات جای پارک مناسب را پیدا می کند، ماشین را آنجا می برد و وقتی کارتان تمام بشود ماشین را برمی گرداند و شما را سوار می کند.

تصادف مرگبار ماشین خودران اوبر که ماه گذشته در آریزونا رخ داد و باعث مرگ یک شهروند شد، توجه عمومی را به خطرات رانندگی رباتیک با سرعت معمولی جلب کرده است. این در حالی است که استفاده از فناوری ماشین های خودران برای پارک خودکار هیچ خطری به همراه نخواهد داشت. حرکت با سرعت پایین در یک محدوده ثابت و با اسکن کامل، روش ایمن تری برای پیاده سازی این فناوری است. صاحبان ساختمان ها می توانند نقشه هایی با رزولوشن بالا از محوطه های پارکینگ تهیه کنند، محوطه ها را حصارکشی جغرافیایی کنند و ورود انسان ها را ممنوع کنند؛ به این ترتیب ماشین ها می توانند به راحتی خودشان را پارک کنند! شما ماشین تان را مقابل پارکینگ می گذارید و سراغ کارتان می رود. تازه با این روش ماشین های بیشتری در هر پارکینگ جا می شوند چون با پارک خودکار دیگر هیچ دری باز نخواهد شد و محوطه ای هم برای عبور و مرور انسان ها در نظر گرفته نخواهد شد. در نتیجه در هر پارکینگ ماشین های بیشتری جا خواهد شد.

در ساختنی بخوانید :
اولین تصویر از سوخت اورانیوم طی فرایند گداخت هسته ای

جگوار لندرور قصد دارد آزمایش های سیستم پارک خودکار کمپانی با نام self-driving vale را در شهر میلتون کینز انگلستان آغاز کند. در این آزمایش ها یک لندرور اسپرت با کمک سنسورهای نصب شده روی ماشین، خیابان ها را به دنبال جای پارک می گردد و ماشین را آنجا پارک می کند. البته در آزمایش های اولیه، یک راننده پشت فرمان ماشین هست تا در شرایط اضطراری ماشین را کنترل کند.

مدیران جگوار لندرور از چنین ترفندهایی برای معرفی ماشین های خودران به راننده ها بهره می برند. این کمپانی قصد دارد انتظارات مردم از ماشین های خودکار را شناسایی کند و آنها را به تدریج معرفی کند. بنابراین اگر یک خریدار برای سپردن کنترل کامل ماشین به کامپیوتر آماده نباشد، می تواند ماشینی بخرد که فقط بخش های ساده تری از رانندگی را به صورت خودکار انجام می دهد.

میلتون کینز یکی از پایگاه های پروژه رانندگی خودکار در بریتانیاست؛ این آزمایش سه ساله از نوامبر ۲۰۱۵ آغاز شده و توسط کمپانی های فورد، جگوار لندرور و تاتاموتورز هدایت می شود. این کمپانی ها از خودروهایی در این شهر استفاده می کنند که مجهز به لیزرها و اسکنرهای لازم برای رانندگی خودکار هستند. ارتباط خودرو به خودرو هم یعنی این ماشین های خودران می توانند با هم ارتباط برقرار کنند و سیگنال های ارسالی توسط چراغ های راهنمایی یا سایر زیرساخت ها را تشخیص بدهند. پارک خودکار هم بخشی از این پروژه است و با دقت و جزییات بیشتری نسبت به سایر کشورها پیاده می شود.

پروژه پارک مشارکتی ما را یک گام به پارک خودکار نزدیک می کند
پروژه پارک مشارکتی ما را یک گام به پارک خودکار نزدیک می کند

کمپانی فورد از داده های جمع آوری شده از ماشین های خودران این پروژه برای آزمایشی به نام پارک مشارکتی استفاده می کند. این داده ها می توانند قبل از پیاده سازی پارک خودکار به انسان ها برای پیدا کردن جای پارک کمک کنند. به محض نزدیک شدن ماشین به محوطه پارکینگ، صفحه نمایش ماشین یک دیاگرام با نقاط قرمز و سبز را نمایش می دهد. نقاط سبز فضاهای خالی را نشان می دهند و به این ترتیب راننده به راحتی می تواند ماشینش را در یکی از این نقاط پارک کند. داده های این پروژه نشان می دهد هر راننده یک روز کامل از سال را دنبال جای پارک می گردد! پارک مشارکتی داده های سنسورهای ماشین هایی که قبلا محوطه پارکینگ را گشته اند، جمع آوری می کند و آنها را با راننده های تازه وارد به اشتراک می گذارد.

در ساختنی بخوانید :
با انواع ذرات بنیادی موجودر در جهان آشنا شوید

البته پروژه شهر میلتون کینز تنها تلاش مهندسان برای حل مشکل پارک ماشین در شهرهای شلوغ نیست. شرکت آئودی در سال ۲۰۱۳ یک ربات پارک کننده ماشین رونمایی کرد. در شهر وست هالیوود کالیفرنیا هم یک پارکینگ ساخته شده که کارکنان آن ربات های کوچکی هستند که ماشین های خاموش و بدون راننده را بلند می کنند و در فضاهای خالی قرار می دهند. مدل های X و S ماشین تسلا هم این قابلیت را به راننده می دهند که خودرو را از بیرون و با ریموت کنترل (گوشی هوشمند، سوئیچ یا ساعت هوشمند) به عقب و جلو حرکت بدهد و در فضاهای تنگ پارکینگ جا کند. البته الون ماسک وعده نصب چند دوربین خارج از ماشین و هوشمندتر شدن سیستم پارک خودکار ماشین هایش را داده است!

تمام این مثال های پارک خودکار از سنسورهای گران قیمت استفاده می کنند و متاسفانه هیچکدام از این سنسورها روی ماشین های تولید انبوه نصب نمی شوند. بنابراین هنوز چندین سال تا روزی که ماشین ها خودشان، خودشان را پارک کنند فاصله داریم!

منبع