خانه / دنیای اطراف ما / تکنولوژی / قدرتی هزاران برابر کامپیوتر های ناسا در دستان ما

قدرتی هزاران برابر کامپیوتر های ناسا در دستان ما

تلفن همراه شما هزار بار قوی تر از تمام قدرت محاسباتی ناسا در سال 1969 است.

مهندسان ناسا در حال کار بر روی ابرکامپیوتر IBM System/360 Model 75s
مهندسان ناسا در حال کار بر روی ابرکامپیوتر IBM System/360 Model 75s

1969، همان سالی که انسان پا بر روی ماه گذاشت. اگر یک دانشمند متخصص در زمینه موشک نباشید تصور چالش های محاسباتی فرود بر ماه در بیش از 5 دهه قبل سخت است اما چیزی که مسلم است اساسی بودن نقش کامپیوتر ها در این موضوع است، حتی در 50 سال پیش. اگر چه که کامپیوتر های ناسا در آن زمان در مقایسه با استاندارد امروز بسیار پیش پا افتاده بوده اند اما برای هدایت انسان در طول 356 هزار کیلومتر راه رفت و برگشت بین زمین تا ماه مناسب بوده اند. در واقع در زمان اولین ماموریت های آپولو استفاده از نرم افزار برای امنیت حیاتی و مکانیزم پیشرانی برای اولین بار اتفاق می افتاد، چیزی که بنیان محاسبات به شکل امروز را شکل داد.

چیزی که برای ماموریت های به سوی ماه لازم بود کامپیوتر ماژول فرمانی بود که در دانشگاه MIT ساخته شد و کامپیوتر هدایت آپولو خوانده می شد (AGC). کامپیوتر از سیستم عاملی استفاده می کرد که به فضانوردان اجازه می داد تا اسامی و افعالی کنترل کننده فضاپیمای آن ها را تایپ کنند. این کامپیوتر برای کنترل سخت افزار، کد های دستورالعمل توکاری داشت که از کامپایلری به نام لومیناری (Luminary) استفاده می کرد.

کامپیوتر هدایت آپولو، ریزپردازنده ای با پالس 0.043 مگاهرتز
کامپیوتر هدایت آپولو، ریزپردازنده ای با پالس 0.043 مگاهرتز

اگرچه AGC به کار می آمد اما با داشتن حافظه 64 کیلوبایتی و سرعت پردازنده 0.043 مگاهرتز از یک تستر امروزی هم کمتر مجهز بود.

در کنار AGC بر روی زمین هم در مرکز پرواز فضایی گادارد (Goddard Space Flight Center) هزاران متخصص پرواز و کامپیوتر از ابرکامپیوتر IBM System/360 Model 75s برای انجام محاسبات مستقل و محافظت از ارتباط بین زمین و کاوشگر های ماه استفاده می کردند. هر قسمت این کامپیوتر ها 3.5 میلیون دلار قیمت داشت و به اندازه یک اتومبیل بود. هر کدام می توانست صد ها هزار عملیات جمع را در ثانیه انجام دهد و حافظه آن ها روی هم رفته به اندازه مگابایت می رسید. برنامه هایی برای کامپیوتر IBM که اطلاعات محیط فضاپیما و سلامت فضانوردان را زیر نظر داشت ساخته شده بود، چیزی که در آن زمان پیچیده ترین نرم افزار ساخته شده به شمار می رفت.

در ساختنی بخوانید :  ردیابی چشمی ؛ گام بعدی در بهبود تعامل انسان و کامپیوتر

حتی یک حافظه فلش یا روتر WiFi از کامپیوتر های آن زمان قدرتمند تر هستند، چه برسد به یک آیفون. آیفون از معماری 64 بیتی A8 ARM استفاده می کند که تقریبا از 1.6 میلیارد ترانزیستور ساخته شده است. سرعت پردازنده آن 1.4 گیگاهرتز است و می تواند تقریبا 1.2 دستور العمل را در هر پالس و در هر کدام از دو هسته خود انجام دهد. این یعنی 3.36 میلیارد دستور العمل در ثانیه. پالس های آیفون 6 حدود 32600 برابر سریع تر از بهترین کامپیوتر های عصر آپولو است و می تواند دستورالعمل ها را 120 میلیون برابر سریع تر از آن انجام دهد. با این حال اگر بگویید یک آیفون می توانست 120 میلیون فضاپیمای عصر آپولو را به ماه هدایت کند اشتباه کرده اید.

هدایت انسان به ماه برای کامپیوتر هایی که به ندرت می توانستند بازی برادران ماریو را اجرا کنند چندان هم بد نیست.
هدایت انسان به ماه برای کامپیوتر هایی که به ندرت می توانستند بازی برادران ماریو را اجرا کنند چندان هم بد نیست.

اگر بخواهیم منصفانه قضاوت کنیم این طور مقایسه ها زیاد ارزشمند نیستند. مثل این است که اولین هواپیمای ساخته شده توسط برادران رایت را با یک جنگنده F-18 مقایسه کنیم. البته هر دوی آن ها می توانند پرواز کنند اما از نظر تکنولوژی یک دنیا با هم فاصله دارند. به جز این، آیفون یکی از مشهور ترین و جدید ترین سوپرکامپیوتر هایی که تا به حال وجود داشته است را هم شکست می دهد: سوپرکامپیوتر دیپ بلو 1977 IBM  (1997 Deep Blue) که در یک مسابقه تاریخی شطرنج توانست گری کاسپاروف را شکست دهد. با داشتن این موضوع در ذهن تنها می توانیم تحت تاثیر عظمت قدرت محاسباتی که زیر انگشتان ما قرار می گیرد باشیم، چیزی که ما برای انجام کار های بیهوده استفاده می کنیم. تصور کنید 20 سال دیگر چه چیزی در دستان خود (یا شاید درون آن) خواهید داشت.

در ساختنی بخوانید :  آیا پهپادها خطری برای هواپیماها محسوب می شوند؟

 

منبع

خلاصه مطلب
قدرتی هزاران برابر کامپیوتر های ناسا در دستان ما
عنوان مطلب
قدرتی هزاران برابر کامپیوتر های ناسا در دستان ما
توضیح کوتاه
تلفن همراه ما هزار بار قوی تر از تمام قدرت محاسباتی کامپیوتر های ناسا در سال 1969 است، همان سالی که انسان اولین بار پا بر ماه گذاشت
نویسنده

بیشتر بخوانید:

تحول شناخت از گسترش جهان اولیه با کشف قدیمی ترین کهکشان... ممکن است قدیمی ترین کهکشانکه تا به حال شناخته ایم آنچه ما در مورد گسترش جهان اولیه می دانیم را تغییر دهد. تلسکوپ فضایی هابل ناسا و تلسکوپ فضایی اشپ...
کشف کهکشان های فوق تاریک پر شده از ماده تاریک... منجمان 854 کهکشان جدید بسیار تاریک و بزرگ پیدا کرده اند که مقادیر زیادی ماده تاریک دارند، چیزی که بیشتر دنیای ما را تشکیل می دهد. کهکشان فوق پراکن...
نانوسیم ها به کمک باتری گوشی هوشمندتان می آیند!... محققان چینی می گویند ماده ای شفاف حاوی نانوسیم ساخته اند که می تواند به صفحه نمایش لمسی گوشی های هوشمند اضافه شود، به دستگاه کمک ‏می کند با هر بار لمس...
چرا ناسا حق ندارد آب موجود در مریخ را بررسی کند؟... در هفته پیش ناسا یک اعلان شگفت انگیز داشت: آن ها بر سطح مریخ آب مایع پیدا کردند که احتمالات و سرنخ های سال ها پیش را تایید می کرد. از آن جا که بررسی آ...
آدم مکانیکی های 240 ساله، اجداد کامپیوتر امروزی !... شاید باورش برایتان سخت باشد، اما آن چه در این تصاویر می بینید در واقع یک ماشین خودکار و قابل برنامه ریزی است که می ‏تواند حروف و کلمات را با قلم پر بن...
اگر ماه در آسمان نبود، چه اتفاقی می افتاد؟... همه ما ماه را به چشم همسایه خوب و بی آزار زمین می بینیم که وظایفش را درست انجام می دهد. اما اگر یک روز ماه مکان همیشگی اش را ترک کند، نگرانی ما این نخ...

درباره سیمین حمیدی

سیمین حمیدی

سیمین حمیدی یکی از نویسندگان ساختنی و فارغ التحصیل رشته مهندسی نرم افزار و دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت سیستم و بهره وری است.

پیشنهاد می کنیم

پردازنده های پر سرعت و صنعت ابر رایانه ها در سال ۲۰۱۶

در جهانی که هر روز با مسائل پیچیده تری مواجه می شویم و برای ارضای …

پاسخ دهید