خانه / دنیای اطراف ما / خودرو ها / قضیه چیه ؟ چرا خیابان های بزرگتر ترافیک بیشتری دارند؟

قضیه چیه ؟ چرا خیابان های بزرگتر ترافیک بیشتری دارند؟

برای کسانی که در شهرهایی بزرگی مثل تهران بزرگ شده اند، نشستن در ماشین به معنای معطل شدن در ترافیک است. خیلی هم فرقی نمی کند چه ساعتی از روز مشغول رانندگی باشید؛ معمولاً در ساعت های شلوغی ترافیک بیشتر است اما گاهی بعد از نیمه شب و وسط ظهر هم ترافیک در خیابان های شهرهای بزرگ وجود دارد.

بیشتر بچه ها وقتی در ترافیک حوصله شان سر میرود این سوال را می پرسند : چرا خیابان های بزرگتری نمی سازیم؟ شاید منتقل کردن همه خودروهای شهر به خیابان ها و بزرگراه های بزرگتر بتواند گره ترافیک را باز کند اما این گزینه راه حل مناسبی نیست و جواب نمی دهد. یکی از مهمترین چیزهایی که مهندسان ترافیک در چند دهه گذشته آموخته اند این است که خیابان ها خودشان هم می توانند ترافیک درست کنند!

هر چه خیابان های بیشتری بسازیم، ترافیک هم بیشتر می شود. قضیه چیه؟
هر چه خیابان های بیشتری بسازیم، ترافیک هم بیشتر می شود. قضیه چیه؟

این مفهوم که تقاضای القایی نام دارد یک اصطلاح اقتصادی برای شرایطی است که افزایش عرضه یک کالا (مثل خیابان) باعث می شود مردم بیشتر از آن کالا بخواهند. اگرچه برخی از مهندسان ترافیک در در اوایل دهه 1960 به این پدیده اشاره کرده اند، تنها چند سال است که داده های کافی برای بررسی و اثبات این پدیده جمع آوری شده است. این داده ها اثبات کرده اند که هر بار خیابان های جدید می سازیم، ترافیک هم بیشتر می شود. این یافته ها حاکی از آن است که راه حل قدیمی ما برای خلاصی از ترافیک کاملاً بی فایده است.

قبل از اینکه سراغ پیدا کردن راه حل های جایگزین برویم، باید مشکل را دقیق تر بررسی کنیم. در سا 2009 دو اقتصاد دان – متیو ترنر و ژیل دورانتون – تصمیم گرفتند میزان خیابان ها و بزرگراه های ساخته شده در ایالات متحده بین سال های 1980 و 2000 و میزان مسافت طی شده ماشین ها را با هم مقایسه کنند.

نتایج مقایسه ها نشان داد یک رابطه یک به یک دقیق بین این دو متغیر وجود دارد. اگر بین سال های 1980 و 1990 ظرفیت خیابان های یک شهر 10 درصد افزایش یابد، میزان رانندگی در آن شهر هم 10 درصد افزایش می یابد. اگر بین سال های 1990 تا 2000 میزان خیابان های همان شهر 11 درصد افزایش یابد، جمع کل مسافت طی شده توسط خودروها هم 11 درصد افزایش می یابد. بنظر می رسد این دو آمار کاملاً با هم هماهنگ هستند و با نرخ یکسانی تغییر می کنند.

البته همبستگی دو متغیر به معنای وجود رابطه علت و معلولی نیست. شاید مهندسان ترافیک در شهرهای ایالات متحده (منظور شهرهایی است که این مطالعه روی آنها انجام شده) دقیقاً از میزان تقاضا خبر داشته اند و به همین میزان خیابان ساخته اند. اما ترنر و دورانتون اینطور فکر نمی کنند. در کشور ایالت متحده، شبکه بین ایالتی باید از طرح تصویب شده توسط دولت پیروی کند. اگر بپذیریم که ساخت خیابان ها برمبنای یک طرح از پیش تعریف شده انجام می شود، باید بپذیریم که پیش بینی دقیق نیازهای آینده شهر کاملاً تصادفی است.

در ساختنی بخوانید :  با ساز و کار حس بینایی آشنا شوید!

این دو محقق معتقدند توضیح بهتری هم برای این پدیده وجود دارد که نامش را قانون اصلی تراکم خیابان ها گذاشته اند : خیابان های جدید راننده های جدید می سازد و در نتیجه میزان ترافیک دست نخورده باقی می ماند.

در نگاه اول این استدلال کاملاً غلط بنظر می رسد. گسترش خیابان های جدید درست مثل عوض کردن یک لوله کوچک با لوله بزرگتر است. هرچه لوله بزرگتر باشد، آب راحت تر در آن جریان پیدا می کند. اما در واقع ماجرا کاملاً برعکس است؛ هرچه لوله بزرگتر باشد آب بیشتری را داخل خودش می کشد. سوال جالبی که اینجا پیش می آید این است که این ماشین های اضافی از کجا می آیند؟ بالاخره این ماشین های اضافی باید یک جایی وجود داشته باشند.

نکته اینجاست که خیابان ها چه امکانی را برای مردم فراهم می کنند؟ گشت و گذار. همه ما طرفدار گردش هستیم و اگر امکانات گردش کردن مان بیشتر شود بیشتر گردش می کنیم، از مراکز خرید دورتر خرید می کنیم، دیگر اهمیت نمی دهیم که محل کارمان نزدیک خانه مان باشد و … . آسانتر کردن رانندگی هم به این معنی است که مردم تمایل بیشتری به استفاده از خودروی شخصی پیدا می کنند. عامل دیگر هم کسب و کارهایی هستند که سفرهای درون شهری وابسته هستند؛ پیک های رایگان بیشتر می شوند، خدمات حمل و نقل بیشتر می شود و … . همه این تغییرات باعث می شود ظرفیت اضافی تولید شده مصرف بشود و در نتیجه میزان ترافیک تغییر نمی کند. تا وقتی که رانندگی در خیابان های شهر ارزان و آسان باشد، تمایل مردم برای استفاده از این امکان کاهش نامحدود خواهد ماند.

ممکن است فکر کنید افزایش سرمایه گذاری در حمل و نقل عمومی می تواند این مشکل را حل کند. بسیاری از خطوط مترو و اتوبوس با همین هدف تاسیس می شوند و سیاست مداران قول می دهند با افزایش مسافران ترافیک کاهش پیدا کند. اما داده ها نشان می دهد حتی در شهرهایی که حمل و نقل عمومی گسترش یافته است، تراکم و ازدحام خیابان ها همانقدر باقی مانده است. اگر یک خط جدید مترو افتتاح بشود، برخی از راننده ها به استفاده از حمل و نقل عمومی روی می آورند اما خیلی زود راننده ها دیگر هم جای آن را می گیرد. گسترش ظرفیت حمل و نقل عمومی دقیقاً مثل اضافه کردن یک خیابان جدید است : حجم ترافیک تغییر نخواهد کرد. البته این معنای کارآمد نبودن حمل و نقل عمومی نیست. حمل و نقل عمومی سفرهای درون شهری را راحت تر می کند اما در رفع مشکل ترافیک معجزه نمی کند.

در ساختنی بخوانید :  فکر می کنید کهکشان راه شیری چند بازو دارد؟

جالب است بدانید که معکوس این پدیده هم صدق می کند. اگر تعداد خیابان های یک شهر را کم کنیم، همه انتظار دارند که حجم ترافیک در خیابان های شهر بیشتر شود. اما بررسی ها نشان می دهد که حجم ترافیک خیابان ها با تعداد خیابان ها تنظیم می شود و تراکم کلی خیابان ها تغییر نمی کند.

پاریس یکی از شهرهایی است که در دهه های اخیر سیاست کاهش تعداد خیابان ها را در پیش گرفته است. سال ها پیش رانندگی در شهر پاریس تجربه وحشتناکی بود؛ الان هم همینطور است و علیرغم کاهش خیابان ها ترافیک بدتر نشده است.

پس بقیه راننده ها کجا رفته اند؟ خیلی از آنها بهحمل و نقل عمومی روی می آورند که در دو دهه گذشته در پاریس 20 درصد گسترش یافته است. بقیه سفرهای درون شهری هم یا حذف می شوند یا پیاده انجام می شوند. البته این تجربه محدود به شهر پاریس نیست و در کشورهای دیگر هم پیاده شده است. حذف خیابانی در سن فرانسیسکو که روزانه 100 هزار خودرو در آن حرکت می کردند و ساخت یک بلوار که فقط 45 هزار خودرو ظرفیت روزانه دارد، ترافیک این شهر را بدتر نکرد. تجربه موفق تر در شهر سئول بود که یک بزرگراه با ظرفیت روزانه 168 هزار خودرو حذف شد و جای آن را رودخانه، پارک و خیابان های کوچک گرفت. اما ترافیک آن ناحیه هیچ تغییری نکرد.

البته این پدیده محدودیت هایی هم دارد. اگر یک بزرگراه 10 لاینی را به یک خیابان یک لاینی تبدیل کنید، ماشین ها دیگر نمی توانند در آن شهر حرکت کنند. برعکس این ماجرا هم صدق می کند؛ اگر یک بزرگراه 10 لاینی را به بزرگراه 100 لاینی تبدیل کنید، دیگر در شهر خبری از ترافیک نخواهد بود. اگر ترنر و دورانتون مدعی هستند که یک قانون پایه پیدا کرده اند اما بنظر می رسد این قانون یک قانون جهانی و دقیق نیست.

ترنز در اینباره گفته است: ” ما فقط می توانیم ادعا کنیم این قانون در محدود و مقیاس مشاهدات ما صادق است.”

خب چاره کار چیست؟ چطور می توانیم ازدحام ترافیک را واقعاً کاهش دهیم؟ روش استفاده ما از خیابان ها درست مثل روش شوروی سابق برای توزیع نان است. در حکومت های کمونیستی، یک کالا بطور مساوی بین مردم توزیع می شود و حاکمیت مرکزی قیمت تمام کالاها را تعیین می کند. چون قیمت کالاها در چنین حکومتی معمولاً خیلی کمتر از انتظار مردم است، نیروهای حکومتی شروع به خرید بیش از حد نیازشان می کنند تا انگیزه خرید در مردم ایجاد شود.

در ساختنی بخوانید :  فصول مختلف سال روی نحوه کار ژن ها تاثیر می گذارند!

مردم به جاده ها نیاز دارند و دولت ها به سبک شوروی سابق این کالا را خیلی ارزان برای مردم فراهم می کنند. آیا راه حل ترافیک خصوصی سازی تمام خیابان هاست؟ واضح است که این راه حل عملی نیست؛ چیزی که ترنر و سایر مهندسان ترافیک پیشنهاد می کنند یک سیاست حمل و نقل منطقی است که قیمت گذاری ازدحام نام دارد.

این سیاست به معنای افزایش هزینه رانندگی در خیابان ها همزمان با افزایش تقاضاست. با این سیاست راننده های برای رانندگی در خیابان های پر ترافیک شهر در ساعات شلوغی باید هزینه ای را پرداخت کنند. با اعمال این سیاست بیشتر مردم از انجام سفرهای غیرضروری منصرف می شوند و آن را به ساعات دیگر روز موکول می کنند.

خیابان های شهر شما ظرفیت زیادی دارند؛ فقط کافی است تصویر خیابان های شهرتان را در ساعات اولیه صبح یا آخر شب بخاطر بیاورید. اعمال هزینه روی تردد در ساعات شلوغی باعث می شود مردم به استفاده از این ظرفیت ها تمایل بیشتری پیدا کنند. اگر این ظرفیت مورد استفاده قرار بگیرد، میتوان ظرفیت خیابان ها را بهتر کنترل کرد و کارایی حمل و نقل عمومی را هم افزایش داد. این هزینه اضافی باعث می شود جذابیت استفاده از حمل و نقل عمومی افزایش پیدا کند و مردم بیشتری به استفاده از آن روی بیاورند.

قیمت گذاری ازدحام در شهرهایی مثل لندن، استکهلم و سنگاپور با موفقیت آزمایش شده است و شهرهای دیگر هم آن را به عنوان یک راه حل پذیرفته اند. تنها مشکل رای دهنده ها و افکار عمومی هستند؛ هیچکس نمی پذیرد برای چیزی که زمانی رایگان بوده پول بپردازد.

شاید پیاده کردن قیمت گذاری ازدحام به عنوان یک سیاست جدید دشوار باشد اما واقع بینانه کردن سیاست های فعلی آنقدرها سخت نیست. هزینه پارک در خیابان ها خیلی ارزانتر از آن چیزی است که باید باشد و حتی گاهی اوقات رایگان است. همین هزینه پایین باعث می شود مردم بیش از حد از این امکان استفاده کنند و در نتیجه ترافیک بیشتر شود. برخی مطالعات نشان داده است که 30 درصد ترافیک ساعت های شلوغ به راننده هایی برمی گردد که دنبال جای پارک هستند! افزایش هزینه جای پارک در ساعات شلوغی باعث می شود مردم زودتر جای پارک را خالی کنند و در نتیجه افراد بیشتری می توانند از یک جای پارک استفاده کنند.

پس دفعه بعد که در ترافیک گیر کردید به خاطر داشته باشید که مقصر اصلی راننده هایی نیستند که درست رانندگی کردن را بلد نیستند. مقصر اصلی خود خیابان ها هستند.

منبع

خلاصه مطلب
قضیه چیه ؟ چرا خیابان های بزرگتر ترافیک بیشتری دارند؟
عنوان مطلب
قضیه چیه ؟ چرا خیابان های بزرگتر ترافیک بیشتری دارند؟
توضیح کوتاه
هر چه خیابان های بیشتری می سازیم، ترافیک بیشتر می شود.
نویسنده

بیشتر بخوانید:

با بزرگترین و عجیب ترین اجرام فضایی آشنا شوید... در این پست ساختنی قصد داریم شما را با عجیب ترین و بزرگترین اجرام فضایی آشنا کنیم؛ از ستاره ها و سیاهچاله ها گرفته تا مارپیچ ها و مگنتارها . اگر به اخب...
پایان کار تلسکوپ فضایی هابل چطور رقم خواهد خورد؟... تلسکوپ فضایی هابل 25 سال است که در حال فعالیت است و دور زمین می چرخد اما این رصدخانه بی نظیر همیشه فعال نخواهد بود. روز بیست و چهارم آوریل 1990 تلسکوپ...
اخبار علمی : پشتیبانی بنیاد گیتس از دسترسی آزاد به مقالات علمی... اخیراً سیاست های دسترسی آزاد بنیاد گیتس (وابسته به بیل گیتس بنیان گذار غول نرم افزاری مایکروسافت) منتشر شده که واکنش های مختلفی را در پی داشته است. در...
یک محقق نشان داد که سیاهچاله ها وجود ندارند!... سیاهچاله ها پیشینه طولانی در تصور عموم دارند و یکی از موضوعات اصلی فرهنگ علمی عامه محسوب میشوند؛ همه جا صحبت از این سیاهچاله هاست از هالیوود گرفته تا ...
نواختن موسیقی تقارن مغز را افزایش می دهد... امکان ندارد کسی را پیدا کنید که تا به حال تحت تاثیر یک آهنگ یا قطعه موسیقی قرار نگرفته باشد. ساخت موسیقی هم مثل قصه گویی یک ویژگی فراگیر هزار ساله بین...
کشف ساختار و نحوه عملکرد پروتئین ماهیچه ای آلفا-اکتینین... یک گروه تحقیقاتی به رهبری کریستینا یوانیک کاروگو از دانشگاه وین و دانشگاه علوم پزشکی وین موفق شدند ساختار مولکولی و چینش ضروری پروتئین ماهیچه ای آلفا-...

درباره عاطفه اسدزاده

عاطفه اسدزاده
عاطفه اسدزاده،یکی از نویسندگان وبسایت ساختنی است.

پیشنهاد می کنیم

امواج گرانشی به دانشمندان اجازه می دهد جهان اولیه و حتی لحظه ایجاد آن را ببینند.

دانشمندان موفق به مشاهده امواج گرانشی شدند!

بعد از یک قرن گمانه زنی و آزمایش ها و مشاهدات وسوسه انگیز، دانشمندان برای …

پاسخ دهید